السيد علي الحسيني الميلاني
34
نقش شورا در امامت (فارسى)
كشيده بود - در زير دست و پا بميرد و يا كشته شود . از اين زمان عنوان بيعت در كنار عنوان نص و تصريح الهى جاى گرفت . از اين رو هنگامى كه به كتابهاى كلامى اهل سنّت مراجعه شود ، روشن خواهد شد كه گفتهاند : امامت يا به نص است و يا به بيعت و انتخاب و هنگامى كه ماجراى تعيين خليفه به آن شكل واقع شد ، انتخاب و بيعت را نيز - مانند نص و تصريح الهى - راهى براى تعيين امام قرار دادند . اما هرگز شورايى در سقيفه محقق نشد و تا كنون نيز از كسى نشنيدهايم كه ادّعا كند آن انتخاب از طريق شورا بوده است و امامت ابوبكر به اين طريق استوار شده و اگر هم كسى چنين ادّعايى كند ، هيچ دليل و برهانى براى آن نمىتواند بياورد . بنا بر تحقيقات انجام يافته ، هنگامى كه اهل سنّت در ماجراى ابوبكر درمانده مىشوند و با عنوان بيعت و انتخاب نمىتوانند امامتش را اثبات كنند و پس از ادعاى اجماع بر امامتش ، آن را نيز نمىتوانند به اثبات برسانند به همان اصل اساسى نص و تصريح الهى باز مىگردند و با طرح چند آيه به امامت او استدلال مىكنند . گفتنى است كه ما در آن تحقيقات براى نمونه به يك يا دو آيه مطرح شده اشاره نموده و پاسخ آن را بيان كردهايم . « 1 »
--> ( 1 ) . براى آگاهى بيشتر در اين زمينه ر . ك : كتاب خلافت ابوبكر در ترازوى نقد ، پنجمين اثر از سلسله پژوهشهاى اعتقادى از همين نگارنده .